Tolhuistuin

Tolhuistuin in Amsterdam-Noord is een cultuurterrein aan het IJ met een concertclub voor 550 staande bezoekers. Het onderscheid zit in de combinatie van die afgesloten, akoestisch geïsoleerde Club met een tuin die al in 1770 rond een theekoepel werd aangelegd. Een show kan hier dus onder balkon en lichtinstallatie plaatsvinden, op een terrein waar bomen, paden en buitenpodia eveneens onderdeel van de avond zijn.

Van theetuin naar Shell-paviljoen

De oorsprong ligt bij de Tolhuistuin van 1770: een theekoepel met grote tuin aan het IJ. Vanaf 1870 klonken er openluchtconcerten; toen Amsterdam-Noord aan het einde van de negentiende eeuw industrialiseerde, verdween die muziekfunctie. Het terrein ging eind jaren dertig naar de Bataafse Petroleum Maatschappij, later Shell, en werd een onderzoekscentrum. Het Paviljoen ontstond als Shell-bedrijfskantine, gebouwd tussen 1971 en 1974 naar ontwerp van Arthur Staal.

In 2009 verkocht Shell het terrein aan de gemeente. Chris Keulemans won vervolgens met Stichting Tolhuistuin de gemeentelijke competitie voor een nieuwe invulling. De verbouwing liep vertraging op; vanaf mei 2014 draaide het complex proef en op 19 september 2014 volgde de officiële opening. De concertzaal werkte vanaf de start met Paradiso, waarmee de voormalige kantine een vaste plek voor liveprogramma kreeg.

De zaal en het programma

De Club heeft primair een culturele bestemming: Paradiso verzorgt er de programmering en Parallel gebruikt de ruimte voor clubnachten. Daardoor loopt het aanbod van indie, alternative, pop, rock en folk naar r&b, hiphop en elektronische muziek. De zaal meet 12 bij 22 meter, heeft een podium van 12 bij 6,5 meter, een balkon, een lange bar, kluisjes en kleedkamers. De akoestische isolatie maakt de Club geschikt voor luide sets en late dansnachten.